Geçen yıl tam da bugün öğrenmiştim hamile olduğumu…

O günden sonra hayatımın en ama en özel mucizelerle dolu 1 yılını geçirdim…
Anne olacağımı öğrendiğim andan itibaren kelimelerle anlatılamayacak kadar özel mucizevi anlar ve duygular yaşadım. Ve sonunda da hiç bitmeyecek bir evlat aşkıyla büyülendim. Buraya anı olarak kalmasını istediğimden de kısacık bir özetini bırakmak istedim…

Hamileliğim çok huzurlu ve keyifliydi. 40. haftaya geldiğimizdeyse doktorum sevgili Aybala her şeyin yolunda ve bebeğimin gayet sağlıklı olduğunu biraz daha bekleyebileceğimizi eğer kendiliğinden başlamazsa suni sancı ile doğumumu başlatacağını söyledi. Bebeğimin sağlıkla dünyaya gelmesinden başka hiç bir şeyi düşünmüyordum ama suni sancıya gerek kalmadan her şeyimin doğal olması içinde dua ediyordum. Artık hurma yemeyi abartmış, evde pilates topumda egzersizler yapıyordum.

Çevremdeki herkese hadi artık diye doğurmamı beklerkeeen 🙂
18 Mayıs cumartesi günü sabahı hamile yogası dersindeyken pek rahat hissedememiştim kendimi, iyiydim ama bir değişiklik olduğunun farkındaydım normalden daha fazla baskı hissediyordum. Bana o anda iyi gelen hareketleri yapıp bebeğime odaklanıp nefes egzersizleri yaptım. Ardından kontrolüm vardı muayene olmayı beklerken “ yarın 19 Mayıs doğsa ne muhteşem olur” diye konuşuyorduk. Muayeneden sonra doktorum Aybala “herşey yolunda artık her an gelebilir bugün veya bu gece doğabilir ama yarın denize gitmeyi planlıyorum lütfeen :)) “dedi. Oradan çıkıp eve gittiğimde saat 15.00 civarıydı. Daha sonra 17.40’ta birden nişanım geldi. Artık bebeğim geleceğinin sinyalini vermişti. O an kalbimin çok hızlı çarptığını hatırlıyorum çünkü 9 ay boyunca beklediğim hayalini kurduğum kavuşma anına çok az kalmıştı ,heyecanlanmıştım. Nişanım geldi artık bebeğim bir kaç saate mi bir kaç güne mi doğar diye düşünürkeeen 🙂 18.10’da bir miktar suyum geldi. Hemen doktoruma mesaj attım oda jet hızıyla “dedim ben sana :)” diyerek hemen hastaneye yatmamı kendisinin de geleceğini söyledi. Eşimi arayıp eve gelmesini söyledim ve saat 7’de hastaneye yatışımız oldu.

NST’ye bağlandım, o an sadece çok hafif rahatsızlık vermeyecek kadar minik sancılarım vardı. Hemen doktorumuz geldi onu görmek bana güven vermişti. İlk muayenemde 3cm açılmamın olduğunu her şeyin çok güzel başladığını ve bebeğimin sabaha karşı doğabileceğini söyledi. Saat ilerledikçe sancılarım artmaya başlamış ben her sancıyı nefesle karşılıyor yatmak iyi gelmediğinden sürekli pilates topunda beni rahatlatacak hareketler yapıp sık sıkta ılık duşa giriyordum.
Akşam saat 10.00 civarında doktorum tekrar geldi çok iyi gittiğimi muayeneden sonra açılmamın 6cm olduğunu söyleyerek “oo Laura’cım sabahı beklemez gece doğar” dedi. Bundan sonrasında her şey çok hızlı gelişti. Aslında her şey bana göre çok kısa sürmüş gibiydi. Doğumumun hiçbir aşamasında hiç korkmadım. Sonuna kadar güvendiğim bir doktorum, yanımda da elimi bir an olsun bırakmayan canım eşim vardı. Ve en önemlisi kendime çok güveniyordum. Hepsi geçecek her şey çok güzel olacaktı ve her bir saniyesine değerdi.

Selda hemşire tekrar geldiğinde açılmam 8cm idi. Ikınmam da gelmeye başlamıştı. Aybalaya haber verildi geldiğinde muayeneden sonra artık ıkınmaya başlayabileceğimi söyledi. Odada bir kaç ıkınmadan sonra istersem odada doğurabileceğimi söyledi ama ben doğumhaneye inmek istedim.
Asansörde giderken güler yüzüyle sevgili doktorum bebeğimin göbek adını düşünmeye başlamıştı bile 🙂
Doğumhaneye girdiğimizde doktorumun saate bakıp 12’yi geçtiğinden emin olarak ne kadar güzel bir gün de doğacak dediğini hatırlıyorum.

01.03’te girdim doğumhaneye ve şükürler olsun ki kızım 01.18’te sağlıkla doğdu. Hemen göğsüme koydular sıcacıktı bebeğim. Ten tene temas hep hayal ettiğim andı her şey dondu o sırada Biz vardık sadece 3’müzdük . İlk muayenesi yapıldıktan sonra orada emzirmeye çalıştım hemen. Tarifinin mümkün olmadığı bir his büyük mucize. Eşim kordonunu kesti asla unutamayacağımız bir andı. O anlarımızın tarifini anlatacak kelime yok . Dünyaya geleceği günü de çok özel seçtiğinden meleğimin göbek adını Mavi koydu doktorumuz Atamızın izinden yürüsün diye 🙏🏻.Bebeğim sevgili ebesinin isteğini duymuş olacak ki kendisinin denize gitmesine de müsaade etmişti bu arada. İşte böyle 9 aylık mucizelerle dolu hamilelik serüvenimin sonuna gelmiştim. 40+2 de epiduralsiz doğal mı doğal bir doğum oldu. Hamileliğim süresince şükürler olsun ki hep istediğim hayal ettiğim şekilde oldu doğumum. Şimdi ise bizi daha mutlu serüvenler bekliyor 🙂

Hamileliğim boyunca desteğini esirgemeyen elimi bir an olsun bırakmayan en büyük şansım canım eşime, tatlı mı tatlı Derya hemşireye , pozitif enerjisiyle iyi ki tanımışım dediğim Pelin hocama, hastanede ilgisi ve yardımları için Selda hemşireye çok ama çok teşekkür ediyorum.

Ama en büyük teşekkürüm İYİKİ dediğim sevgili doktorum Aybala’ya yine olsa yine siz. Sizi ve sıcacık muayenehanenizi çok özleyeceğim.🙏🏻

Laura Yaylan Kul
16.09.2019 Bodrum

750 total views, 9 views today

Yorum gönder

Eposta adresiniz yayınlanmayacak.

Çözümü giriniz *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.