EZGİ’NİN KALEMİNDEN BİZİM KALBİMİZE

06 Şubat 2020
06 Şubat 2020 Aybala

Ezgi Erdem Barut | Bodrum

Evliliğimizin 4. yılında artık anne baba olmaya hazır hissettiğimizde bir bebeğimiz olmalı ve ailemiz sevgiyle büyümeli demiştik. Gebelik testi için sağlık ocağında kan testi yaptırdık ancak cinsiyetimi ‘ERKEK’ yazdıkları için test sonuçlarında bir gebelik söz konusu değildi 😂😂😂🙈🙈🙈işte tam o gün Aybalamız hayatımıza girdi. Apar topar Aybala hanımın muayenehanesini aradım ve randevumu alıp kontrole gittim. Ta taaaaaaam İşte bu bizim bir bebeğimiz olacaktı 💗💗💗 Müjdeli haberi almıştık ve tarifsiz bir mutluğu yaşatmıştı Aybala Hanım bize. 9 ay boyunca her şey yolundaydı, rutin kontroller testler normal doğum için hiç bir engel yoktu ancak 38. haftada ev taşımış olmanın verdiği yorgunluğun hayatımızda ufak değişiklikler yapacağından habersizdik 🤗🤗🐣🙈 25 Kasım’da sabah kalktım, mis gibi duşumu alıp kontrole gitmek için hazırlandım; sonrasında kuaföre gitmek için randevumu aldım, malum doğuma az kalmıştı 🐣 İşte tam bu noktada her şey değişiverdi. Aybala hanım bebeğin NST’sinden pek hoşlanmadı, hatta ‘böyle NST mi olur, kalk gez gel bir daha çekeceğiz’ dedi… ama ne fayda istenilen gibi olmuyordu ve “ Ezgi seni yatırıyorum, suni sancıyla doğumu başlatacağız” dedi.. Neyse ki normal doğum olacak diye sevinirken, işte tam o sırada hastane odasına gelen Aybalam gene beğenmedi NST’yi. Benim de kısmetimde bir adet en güzelinden sezeryan varmış 🤗 Ancak işin en önemli kısmı uyumaktan korkmamdı; sürekli “beni uyutmayacaksınız değil mi?” diye bir miktar kafaları şişirmiş olabilirim 🤗 Ameliyathaneye indiğimde birazcık korktum ama Aybalam içeri girdiğinde içimi bir huzur kapladı. Orada konuştuklarımızı maalesef anlatamam söz verdim aybala hanıma😂 veeeeee saat 17:20’de canımız bebeğimize kavuştuk.
Biz çok şanslıydık Aybala hanım’la yollarımız kesiştiği için.
Taa en başından sadece doktorluk değil aynı zamanda ablalık yaptı. Doğum sonrasında da desteğini bizden hiç esirgemedi😊 Biz artık üç kişilik mutlu bir çekirdek aileyiz.. Bu arada bebeğimizin göbek adı tabii ki Osman oldu. Rüya gibi bir hamilelik dönemi ve doğum yaşamamda emeği sonsuz olan Aybalama nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum. Hayatımdaki en büyük iyikilerimden biri ve eminim biz hiç ayrılmayacağız…. Osman Yaman el öpmelere gidecek daha. Binlerce kez şükür binlerce kez teşekkür Biz sizi çok ama çok sevdik 💗💗💗
Ezgi Erdem Barut
Bodrum, 28 Ocak 2020

Aybala

1976 yılında Üsküdar’da Zeynep Kamil Hastanesi’nde normal yolla doğmuş ve güzel adım Zeynep’i oradan alarak hayata başlamışım.. Orman mühendisi olan babamın mesleği nedeniyle çekirdek ailem- annem, babam, iki kız kardeşim ve köpeğimle beraber çeşitli şehirlerde büyüdük.. Bunlardan Adana’da uzunca bir süre takılıp liseyi (Adana Anadolu Lisesi – 1993) ve üniversiteyi (Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi – 1999) burada bitirdim. Tek başıma gittiğim bir İç Anadolu kasabasında (Aksaray İli Gülağaç İlçesi – 1999) ve sonra il merkezinde (Aksaray İli Merkez 2 No.’lu Nöbetçi Sağlık Ocağı – 2000) bir süre pratisyen hekimlik yaptım. Tebabet sanatına dair birçok şeyi burada pratisyenlik yaparken öğrendim diyebilirim. Ardından, eşimle beraber hayatımızı kurmak üzere İstanbul’a taşınıp (2001) herşeye sıfırdan başladık.. O bir bankaya, ben Tıbbi Danışman olarak bir medikal ajansa (2001 – 2004)… Günlerden bir gün, yıllardır beklediğim, hayalini kurduğum ihtisas yapma fikrinin ve kadın doğum uzmanı olarak yeni canların hayata gelmesine aracı olmamın artık vaktinin geldiğini farkedip, istifa ettim ve TUS’a (Tıpta Uzmanlık Sınavı) girerek Kadın Doğum İhtisası’na başladım (Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi, 2004). Asistanlık sürecime neler sığdırmadım ki; kimi üzüntüler, kimi sevinçler, iki de mucize (Damla – 2007, Tuna – 2009)… Derken, ihtisas bitti ve güzel Gaziantep günleri başladı. Benim uzak, yalnız, güzel memleketim.. Her gününü gülümseyerek, seve seve, keyifle hatırladığım mecburi hizmet günlerim, Gaziantep Şehitkamil Devlet Hastanesi (2010 – 2012).. Uzmanlık hayatımın başlangıcı, sıfırdan bir kliniğin kuruluşunun her aşamasında görev alışım, laparoskopi ateşinin içime düşüşü hep Antep’te.. Laparoskopi eğitimi almaya karar verince, Çukurova Üniversitesi’nden sayın hocam Prof Dr Mehmet Ali Vardar bana kapılarını açtı, bir aylığına tekrar okuluma döndüm, laparaskopinin ABC’sini öğrendim (2011). Ardından Fransa, Strasbourg, IRCAD / EITS.. Avrupa’da jinekolojik laparaskopi eğitiminin piri, Prof Dr Arnaud Wattiez’in kliniği (2012).. Ayrıca, Belçika’nın Leuven şehrindeki, IRCAD’a bağlı olarak eğitsel faaliyetlerini sürdüren the European Academy of Gynecological Surgery’de yine Prof Wattiez’in yönetimindeki “A-to-Z Laparoscopic Suturing Course’u da tamamladım (4-6 Kasım 2013). Laparaskopik vakaları yapıp hastaların yaşam kalitesini nasıl artırdığını, nasıl daha fazla yararlı olduğumu gördükçe, mutluluğum kat be kat artıyor.. Yeditepe Üniversitesi Perinatoloji Bölüm Başkanı olup, aynı zamanda Türk Perinatoloji Derneği’nin yönetim kurulunda yer alan ve ülkemizde perinatoloji camiasının önde gelen isimlerinden biri olan Sn. Doç Dr Oluş Api’nin nezaretinde aldığım perinatoloji (riskli gebelik) eğitimimin de altını çizmeliyim (2012).. Aynı zamanda tez danışmanım olan Sayın Oluş Api’yi her zaman minnetle anıyorum. Zaman geçip Antep dar gelmeye başlayınca, yıllardır kafamızı kurcalayan Bodrum’a taşınma defterlerini yeniden açtık. “Bodrum’da Acıbadem var da ben mi gitmiyorum” dediğimi unutmayan bir arkadaşım sayesinde yeni açılan Acıbadem Hastanesi’yle yollarımız kesişti… Sonra aldık valizlerimizi, bebeklerimizi, çiçeklerimizi, kitaplarımızı, eşyalarımızı, Antep’te bırakıp kalbimizin bir kısmını, düştük Bodrum yollarına (2012).. İşte şimdi, buradayız, Bodrum’da.. Sizi de bekleriz, ama Yokuşbaşı’nda köşeyi dönünce şaşırmayın: Yokuş başına geldiğinde Bodrum’u göreceksin. Sanma ki sen, geldiğin gibi gideceksin. Senden öncekiler de böyleydiler Akıllarını hep Bodrum’da bırakıp gittiler. Halikarnas Balıkçısı, Cevat Şakir Kabaağaçlı