Canımın diğer yarısı Asya’m – İlknur Soylu

Hep çok çocuk istemişimdir ama ilk kızım Daphne’yi kucağıma aldığımda İŞTE BU duygusunu öylesine yoğun hissettimki ikinci hamileliğim süpriz oldu resmen.
Evet hep istiyordum kardeşi olsun, hayat arkadaşı olsun diye ancak içimden de “Biz böyle iyiyiz” demeden edemiyordum, ta ki hamile olduğumu öğrendiğim ana kadar 🙂 Meğer eksikmişiz meger bize bir döndüncü gerekiyormuş işte asıl o zaman dört köşe olcakmış keyfimiz:)

Kızım Daphne oldukça zor bir normal doğumla dünyaya geldi.Yapı olarak bedenimle ilgili sorunlar yaşamasaydım kesinlikle ikincisini de normal doğururdum.
Daha 2 haftalık hamileydim, Sevgili Doktorum Aybala’m ile tanıştığımda ilk kurduğum cümlem sanırım “normal doğum yapmam” demek olmuştu:) Tanıştığımız ilk anda aldığım frekans öyle net, öyle doğaldı ki yine “işte budur”dedim. Ve 9 ay boyunca hiç değişmedi bu düşüncem.

ilknur-soylu-2İlk hamileliğim saltanatmış meğer, ikinci epey zorladı beni, bebekle ilgili en ufak sorun yaşamadım ama çok hasta oldum. Her randevumuzda bana vermiş olduğun “herşey yolunda huzuru” tarif edilemezdi. Gün geldi güle oynaya gün geldi hormonlarım tavan yapmış gözyaşlarımı tutamaz halde buldum kendimi yanında 🙂
Doğum sezeryan ve tarih muhtemelen 12 Ocak 2014 olacaktı. Ama ne olduysa tam da 31 Aralık günü inanılmaz farklı hissettim kendimi, yine soluğu doktorumun yanında aldım. Her an yeni yıl bebeği olarak doğabilirdi. Tarih değişti; beklenen gün 2 Ocak 🙂
Unutamayacağım bir yılbaşıydı, sessizce sürekli düşünüyor, gülümsüyor ve heyecandan kalbim duracak gibiydi.. Bu 2 gün nasıl geçer diye düşünmekten kendimi alamıyordum. Doğum yapacağım akşam uzanıvermişken, sabah uyanırken buldum kendimi şaka gibi… Duş aldım, saçlarımı fönledim, makyajımı yaptım, kızımı süsledim; bayram sabahı gibiydi, herşey ilk doğumumdan öyle farklıydı ki, bu rahatlığımı doktoruma borçluydum.

ilknur-soyluHastaneye geldiğimde herşey hazır beni bekliyordu. Odamızda sayısız fotoğraflar çektirdik ailecek gülümseyerek, keyifle… Ameliyathaneye vardığımdaysa karşılaştığım tablo çok daha güzeldi:) Herkes işinden o kadar emin öyle güleryüzlüydü ki, sanki doğum yapmayacakmışımda oturup bir tiyatro sahnesi izleyecek gibiydik. Canım Doktorum Aybalam sana karşı hissettiğim güven çok anlamlıydı benim için, “ne istersen yap ben ve bebeğim sana emanet” duygusuydu bu. Şarkılar seçiyor, fonda onu dinlerken yanıbaşımdaki doktor yapılan her işlemi anlatıyordu. Sohbet eşliğinde doğum yapıyordum, akıl almaz birşeydi. Bu süreç öylesine hızlı gelişti ki hoooop çıkıvermişti Asya:) Boynumda sarıp sarmalanmış bana bakıyordu tek gözle “naber Anne” der gibi 🙂

Doğuma dair, korkularıma dair, bebeğime dair güven duygusuyla beraber hissettiğim hiçbir şeyde yanılmadım. Doğru yerde ve emin ellerdeydim. Ne kadar teşekkür etsem az Aybala’ma… Hayatımın en önemli anlarından biriydi ve varlığıyla güvendeydim. Bu çok güzeldi 🙂

Unutmadan hastanede geçirdiğim iki gün boyunca güleryüzünü ve desteğini esirgemeyen herbir hemşire, hasta bakıcı ve çalışan personele de tekrar teşekkürlerimi belirtmek isterim.

ilknur-soylu-3Şimdi 4×4 lük bir aile olduk:) Oh değmeyin keyfimize…
Çocuk sahibi olmak isteyen herkesin, bu duyguyu yaşaması dileğiyle..

İlknur Soylu

 

 

 

2,884 total views, 4 views today

Yorum gönder

Eposta adresiniz yayınlanmayacak.

Çözümü giriniz *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.