Yeşim Korucu – Doğum Hikayesi

Bizim hikâyemiz 1 sene önce bugün başladı. Öyle yoğun bir yıl geçirdik ki, ancak fırsat bulabildim yazmaya. 20. haftamızdayken doğuma hazırlık eğitimi araştırdık ve ilk katıldığımız eğitimde Aybalamız’la tanıştık. O zamana kadar doktorumuza hala karar verememiştik ki, eğitimden çıkınca eşim Cantuğ’la birbirimize bakıp ‘tamamdır’ dedik.

  1. haftada ilk tanışmaları oldu Parlamız’la.

Neredeyse sorunsuz geçen bir gebelik geçirdim. Hiç durmadım denebilir. Yoga yaptım (Pelin’e öpücükler). İstanbul seyahatlerimde doulalarla görüştüm. Anne-bebek eğitimlerine katıldım. Sık sık seyahat ettim, hatta son seyahatim 34. haftada izinle oldu. (35. haftada izin çıkmadı 🙂 )

Doğal doğum yapmayı çok istiyordum. Aybalam ilk çatı muayenesinden sonra 4000 gr rahat doğurursun dediğinde çok mutlu olmuştum. 36. haftada NST’ler başladığındaysa bizim minik sonuçlarda bizi çok mutlu edemediğinden haftada 2 kere NST’ye bağlanıyordum. Bir kontrol günü Aybalam artık kendimi serbest bırakmamı ve stresten uzak kalmam gerektiğini söyledi. Daha sonra burcumun oğlak olduğunu öğrendiğinde eşime bir sürü spoiler da vermiş bulundu. Neyse tekrar konuya döneyim, bir türlü kontrolü bırakamıyordum. Hatta 1 kere yanlış alarmla hastaneye bile gittik. Çünkü doğum başlayacaktı ve ben geç kalacaktım. Bu sırada doula Gökşen’le de tanıştım. Onun desteği ve sakinleştirmeleriyle 39. hafta kontrolüne biraz daha pozitif girmiş oldum. 2. NST’de her şey düzeliyordu; derken 39. haftaya ulaştık. Yine bir kontrol gününden bir gece öncesinde bebeğimin daha az hareket ettiğini hissetmiştim. Son NST’mizden ve kontrolümüzden sonra bebeğimin az hareket ettiğini söylememle Aybalamız, hastaneye yatmam gerektiğini söyleyerek normal doğum için %50 şansımız olduğunu ve bebeğimin vereceği tepkiye göre hareket edeceğimizi açıkladı. Sarılarak o güzel enerjisiyle bizi odamıza gönderdi.

Tüm gece Gökşen, Cantuğ ve hemşiremiz Duygu’yla birlikte çok eğlendik. Bir ara Aybalamız geldi ve o da harekete katıldı. İlk 8 saat kasılmaları çok iyi geçmişti benim için. Kasılmaları sandığımdan daha rahat karşılıyordum.

Dinlenme zamanı geldiğinde arada Duygu gelip bebeğimin kalp atışlarını dinliyordu. Ben Parla’ya merhaba demek için heyecanlanıyordum. Çok emindim yanımdaki destekçilerimle doğal doğum yapabileceğime. Ama fark ettim ki bebeğime ses vermemişim. Bebeğimin NST’lerde nabzı düşmeye başlamıştı ve Aybalamız yanımıza gelip artık beklemememiz gerektiğini söylemişti. Neye uğradığımı şaşırmıştım, ağlamak istiyorum ama Cantuğ hemen telkinlerde bulunmaya başladı. Şimdi dönüp baktığımda anda kalmak o kadar kıymetli ki. Birçok duyguyu bir anda yaşadım, 10 dakika içinde ameliyathaneye alındım, ne var ki o çok korktuğum ameliyathane benim için loş ve sakin bir yerdi. Anestezi uzmanı her şeyi adım adım anlatarak beni rahatlattı. Gökşen hastane prosedürlerinden dolayı eşlik edemese de Cantuğ hep yanımdaydı. Saat 11:12 olduğundaysa küçük hanımın çığlıkları gözyaşı ve gülücük olarak yüzüme yansımıştı.

Aybalam önce öpüp koklamamı sonra da emzirmemi sağladı. Parla babasıyla benim dönmemi odamızda bekledi. Her an çok kıymetliydi. Evet sezaryen benim tercihim değildi ama kızım dünyaya böyle gelmek istedi. Sonrasında Parla ağladığında yattığım yerden kalkamamak yaşadığım en zor andı ama destekçilerim vardı yanımda. Hala Aybalamın sesi kulaklarımdadır: “Sezaryen bir kurtarma operasyonu” Ben Parlamı sağlıkla kucağıma aldığım için çok mutluyum. Keşkesiz bir doğum oldu benim için. Hatta Aybalamızın tavsiyesiyle hasta gibi de davranmadım. Dikişlerime rağmen 3. gün arkadaşımızın nikâhına gittik Parlayla. Tabii tecrübesiz olduğumuz için geç kalan şahit olduk. Hiç eve kapanmadık. 4 aylıkken 8 farklı noktada çadır tatili yaptık, 1 senede bir neler neler yaşadık. Bodrum’dan Diyarbakır’a taşındık mesela. Bu ara söylediğim tek bir şey var. Bir gün 2. kere anne olmaya karar verirsem dünyanın neresinde olursak olalım Aybalamızın yanında olacağız. Bizim ona hayranlığımız işine olan aşkından, vicdanından. Benim için bir doktordan öte abla oldu. Hayatımda bu kadar güzel hatırlanacak bir anı bıraktığı için önce Aybalam’a sonrasında Cantuum’a, Pelin’e Gökşen’e Duygu ebeye, ameliyathanedeki herkese çok teşekkürler. Hepinize minnettarım. Sevgiyle kalın.

Yeşim Korucu

17.04.2019, Bodrum

2,845 total views, 9 views today

Yorum gönder

Eposta adresiniz yayınlanmayacak.

Çözümü giriniz *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.