Sibel ÖZÜNAL – Doğum Hikayesi

Bir Dorukhan Hikayesi

Yeeeeey! 6. ayı doldurduk. Ben, eşim ve biricik oğlumuz Dorukhan. 6 aydır garip bir çekirdek aileyiz. Oğlumuzla birlikte büyüyoruz, değişiyoruz, mutluyuz. Bir yandan organizasyonlar, diğer yandan organizasyonunu yaptığımız düğünlerde büyütmeye çalıştığım bir bebek. Nasıl geçti anlamadık ama bence çok güzel sindiriyoruz. 7/24 birlikte kucak kucağa, koyun koyuna…

Bu güzel sürecin öncesinde, hali hazırda rutin kontrollerim için gittiğim Aybala hanımın kapısını geçen yıl Mayıs ayı gibi çaldık. Dedik ki,”biz bebek düşünüyoruz.” Hemen bakalım dedi ve sorun olmadığını, 2-3 aya güzel haberle gelebileceğimizi söyledi. Tabii bu CINI vakası öncesi idi. Sonrası benim için saçma sapan bir yıkım dönemi, kolposkopi, CINI’in doğrulanması, derken panik ve ailelerin yönlendirmesi ile Marmaris’te başka bir doktor ve LEEP operasyonu. Hayatı boyunca bebek düşünmeyen biri olarak itiraf etmeliyim ki böyle bir durumda, bebek istememekle, olamayacağını düşünmek bambaşka şeylermiş. (Düşman başına gelmesin.) Nitekim 1 ay içinde 2 ufak narkozlu operasyon… Devam eden günlerdeki hassasiyet ve gecikme beni operasyonel korku nedeniyle Marmaris’teki doktoruma yöneltti. Sorular ve şok sonuç.

“Ben geciktim.”
“Kan testi ver”
“Nasıl yani? 15 gün oldu operasyon olalı..”
“Erken gebelikte görülemeyebilir sen bir kan ver.”

Apar topar Acıbadem, kan testi, pozitif, 7 hafta😱

Evet sorun yoktu, 2-3 aya bile kalmamıştı.
Nasıl güçlü bir bebek ki biz öğrenene kadar kendi kendine büyümüştü içimde. Uykusuzluğuma, yorgunluğuma, koşuşturmama, sağlıksız beslenmeme aldırmamış sessiz sedasız büyümüştü haftalarca…
Sevinç, şaşkınlık, gözyaşı, sevinç, şaşkınlık…
Ve Aybala hanıma dönüş. Hem de koşa koşa;
“Ben hamileymişim! Ama LEEP de oldum.” (Fırça faslı tabii, gerek yokmuş ki 🙁)

Sonrası O’nun o güvenli sesi…O rahat ve insana ilk ben doğurmuyorum sakin olmalıyım, iyi olmalıyım, kendime bakmalıyım duygusu veren sakinleştirici tavrı… Sezaryen de olsa doğum doğumdur, kendini eksik hissetme telkinleri ve gerçekten de öyle olması.
İyi ki Bodrum’a gelmiş. 🙏❤
Her ultrasonda benimle birlikte heyecanlandığını görmek, o deneyimli gözleri ile bebeğimi bana anlatması, yüzünü göstermediğinde sabırla dönmesi için uğraşması, ilk gebeliğini yaşayan şaşkın bir anne adayına bunu sabırla anlatması… 8 ay boyunca iple çektik kontrolleri. Ağzından dökülen her güzel kelime birer hediye oldu bize.
Hepsi için varol demek geliyor insanın içinden defalarca ve defalarca…
Biz 6. ayı doldurduk. Nice 6 aylar, yıllar görürüz hep birlikte inşallah.
Bize bu süreçte bir abla, bir doktor, bir psikolog, bir danışman, bir süper kahraman olduğun için varol.

Sevgiler,
Sibel, Dorukhan & Özgürhan ÖZÜNAL
Bodrum
3 Ekim 2017

11,249 toplam görüntüleme, 20 (bugün)

Yorum gönder

Eposta adresiniz yayınlanmayacak.

Çözümü giriniz *