Sergül İnanç – Doğum Hikayesi

Öncelikle ben gebelik hikayeme başlamadan çok önce tanıştım Aybala hocamla.. Şanslıydım, çünkü onunla aynı hastanede çalışan bir hemşireydim. Belki de bu yüzden hiç tereddüt etmeden idrar testimin ardından odasında aldım soluğu.. Evet daha önce çok gebe hasta takip etmişliğim vardı ama ben ilk defa gebe kalıyordum.. Tecrübesizdim; bütün tıbbi bilgilerimi biri silmişti sanki aklımdan.. Ama benim canım doktorum tecrübesizliğimin en büyük desteğiydi.. Sanki benimle birlikte hamile kalmış gibiydi; duygularımı endişelerimi ben söylemeden hissedip içimi rahatlatırdı. Benim minik inatçı kızımın yüzünü görebilmek için 20 kez gittiğimi bilirim..

Gebelik serüvenim, sayesinde çok keyifli geçmişti.

40+1 olmuştuk ama hala minik kızımızın gelmeye hiç niyeti yoktu.. NST çekilirken doktorum yanımıza geldi; bişeyler ters gidiyordu farkındaydı ama bana bu endişesini hiç hissettirmemişti. “Seni bebeğine kavuşturucam artık annesi” dedi; “suni sancıyla yapalım bu işi hadi” dedi..

Saat 14:00 gibi yatışımız yapıldı, odamıza yerleştik, suni sancı verilmeye başlandı.. Fakat benim kızım kanala yerleşmiyordu.. Çeşitli pozisyonlar uyguladık; tepetaklak yattığımı hatırlıyorum, pilates topunda zıplayarak oryantal ritmi yakalamaya çalıştığımı falan. Ve beni ne kadar rahatlattığını.. Eğlenceli doğum hikayemiz başlıyordu… Ufak ufak kasılmalar her geldiğinde dans ettim; belim ağrıdığında eşim sırtıma masajlar yapıp beni rahatlattı; doktorum ara ara gelip bana enerji verdi.. Ebem Duygu’m her an yanımdaydı; birlikte doğru nefesler alıp verdik..

Saat 22:00 sıralarında açıklığım 8 cm’i buldu.. Canım doktorum yine en büyük desteği ve profesyonelliğiyle yanımdaydı.. Yorulmuştum.. Bir ara “yapamıycam hocam” dediğimi hatırlıyorum.. Aybala hocam doğum eğitimimizdeki cümlesini hatırlattı bana “Yapamıycam dediğinde doğuma 5 dk kalmış demektir”.. Artık kızımı kucagıma almama dakikalar kalmıştı ve ben, doktorum, ebem ve eşim sayesinde çok rahattım.

Doğru nefesler alarak ıkınmaya devam ettim. Bana “doğumhaneye inebiliriz artık istersen” dedi ama ben odamda kendimi güvende hissediyordum; gitmeye gerek olmadığını söyledim. Kızıma kavuşmam için son ve en güçlü ıkınmayı yapmamı söyledi ve evet başardık! Kızım bütün sıcaklığıyla kucağımdaydı.. Sevinçten ağlıyorduk.. Göbek kordununu babasına kestirmişti.. Mutluluktan ölebilirdik, bulutların üzerinde uçuyordum sanki..

Doğal doğum yapmayı destekleyen canım doktorum sayesinde, başkalarından dinlediğim korku filmi kıvamındaki doğum hikayeleri, benim en güzel tecrübem ve masalım olmuştu.. Mutluluktan ağladık.. Kızımla yeniden doğmuştum ve başarmanın verdiği gururla yatağıma uzandım. Epizyotomisiz, yırtıksız bi doğum olmuştu..

Her an elimi tutan canım eşime, doğru yönlendirmeleriyle başarmamı sağlayan tatlı doktoruma, her anımda yanımda olan canım ebem Duygu’ma ve minik kızımın melek hemşireleri ve doktoruna sonsuz teşekkürler..

İyiki varsın Aybala Akıl 💕

Sergül İnanç
18 Ekim 2018, Bodrum

490 toplam görüntüleme, 61 (bugün)

Yorum gönder

Eposta adresiniz yayınlanmayacak.

Çözümü giriniz *