Meryem Turgut – Doğum Hikayesi

Aybala Hanım’la tanışmamız hamileliğimden önceydi. Daha önce ismini çok duymuş ve bir tanıdığım vasıtasıyla muayeneye gitmiştim. Muayene günü bize gösterdiği sıcakkanlılık, anlayış, en önemlisi hissettirdiği güven duygusuyla hamilelik sürecimi Aybala Hanım’la geçirmeliyim dedim.

Ve beklenen gün geldi. Test yaptım: Hamileydim. Hiç düşünmeden tereddüt etmeden Aybala Hanım’dan randevu aldım. Aybala Hanım ultrasonda, “bak bu kalp atışı” diye gösterdiğinde bambaşka bir kapı açılmıştı dünyamıza. Her kontrol ayrı bir heyecan ayrı bir mutluluktu.

Normal doğum istiyor fakat korkuyordum. Bu düşüncemi Aybala Hanım ile paylaştığımda “şu an sana bir şey söylemeyeceğim bununla ilgili, doğum atölyesinden sonra tekrar konuşalım. Ama kendiliğinden kararını değiştireceksin” dedi. Gerçekten dediği gibi oldu. Normal doğum için korkularım gitti, kendime güvenim geldi. Karar vermiştim, normal doğum olacaktı. Bu sefer de bebeğim dönmedi. Aybala Hanım yapmam gereken hareketleri gösterdi ve diğer kontrolde bebeğim de dönmüştü artık.

3.11.2018 tarihinde 40 hafta olmuştu. Kontrol için hastaneye gittik. Aybala Hanım “suyun bitmiş, eve gönderemem, yatışını yapıyoruz. Önce suni sancı verilecek. Doğumun yarın gerçekleşir.” dedi. Şaşkındık; heyecan, sabırsızlık, hepsi biraradaydı. Suni sancı verilmeye başlandı. Sevgili ebem Setenay süreci anlattı. Herşey yolunda giderken, birden bebeğime bir şey olacak korkusu kaplamıştı içimi ve normal doğumdan vazgeçtim. Sezaryen istiyordum. Saat 10:30’da sezaryen olmak için bütün hazırlıklar tamamlanmıştı. Ameliyathaneye inecektik.

Aybala hanım odama geldiğinde şoktaydım; vücuduma hakim olamıyor, titriyordum. Aybala hanım “Seni ikna etmek için şansımı denemeye geldim; muayene edeceği, eğer açıklığın yoksa mecburen sezaryen olacak” dedi. Çatı muayenesinde açıklığım 7 cm idi. Ve bana “yazık edersin bunca verdiğin emeğe. Sence ben bebeğini ve seni riske atar mıyım? Herşey yolunda; yapabilirsin! Ne oldu 9 aydır tanıdığım Meryem’e?” dedi. Duyduğum şey beni kendime getirmişti “sence ben bebeğini ve seni riske atar mıyım?” Atmazdı. Ben doktoruma güvenerek gelmiştim ve normal doğum sürecim tekrar başladı.

Bu süreçte ebem Setenay’la hareketler, nefes egzersizleri yapmaya başladık ve tabii ki eşimin desteği çok önemliydi. Açıklık 9 cm olmuştu. Aybala hanım “çok az kaldı, doğumhaneye inmek ister misin?” diye sordu. Ama ben inmek istemedim. Tek düşüncem bir an önce oğluma kavuşmaktı. Odamda eşim, ebem ve doktorum sayesinde 12:42’de oğlumuz Ata kucağımdaydı. Aybala hanım göbek kordonunu babasına kestirmişti. Mutluluktan ağlıyorduk.

Bu süreçte desteğini, elini üstümden hiç çekmeyen eşime, her an yanımda olan sevgili ebem Setenay’a ve 9 ay boyunca beni aydınlatan, doğru karar almamı sağlayan bitanecik doktorum Aybala hanım’a teşekkür ederim.
İyi ki varsınız.

Meryem Turgut
12 Kasım 2018, Bodrum

 

504 toplam görüntüleme, 15 (bugün)

Yorum gönder

Eposta adresiniz yayınlanmayacak.

Çözümü giriniz *