Çiğdem Dağdelen Altun – Doğum Hikayesi

  1. doğumum olması sebebiyle artık daha tecrübeliydim. İlk doğumum da istediğim gibi normal ve kolay bir doğumdu. Fakat doğumdan mutsuz çıkmamı sağlayan birkaç etmen vardı. Bu yüzden manevi anlamda tatmin olacağım bir doğum olsun istiyordum. Bunun için doktor araştırması yaparken Aybala’nın doğum hikayelerine denk geldim. Okuduklarım gibiyse doktorumu bulmuştum.

Birkaç randevudan sonda aradığım doktoru bulduğuma karar verdim. Aybala doğumu ticari, normal doğumu zaman kaybı olarak görmüyordu. İkimiz de doğumu en müdahalesiz şekilde yapmak istiyorduk.

Kızımı 37. haftada dünyaya getirmiştim. Yine öyle olacak sandım. Ama bu kez 40. haftayı gördüm. Son haftalarda biraz stresliydim. Aybala beni hep rahatlattı. İkinci doğumumun çok daha kolay ve hızlı olacağı konusunda beni motive etti.

39+4 haftalık iken sabah evde nişanım geldi. Bu daha önceden de bildiğim bir sahneydi. Hiç panik olmadım. Aksine oğlumun gelişinin bir habercisiydi; heyecanlandım, sevindim. Öğlen randevumuz vardı. Doktorum bana açıklık muayenesi yaptığında 3-4 cm açılmam olduğunu söyledi. Belki başka doktor olsa suni sancı ile hızlandırabilirdi. Aybala tam da benim istediğim gibi herşeyin kendi akışında gitmesini istiyordu. Beni eve gönderdi. Eve geldikten sonra kanamam artmaya başladı, akşam saat 22:00 civarı hafif hafif suyum geldi. Doktorumu aradım. Su geldiyse hastaneye gel dedi.

24:00’de hastanedeydik. Güle oynaya acilden girdik. Sancılarım hafifti. 02:00 gibi sancılar arttı. Ebemin ve eşimin yardımıyla odamda hareket halindeyken sancıları karışılmaya çalıştım. En sevdiğim şeylerden biri beni yatağa bağlayan bir NST yoktu.

03:50’de doğumhaneye indik. Aybalam da gelmişti. Onu gördüğüm zaman acayip bir şekilde rahatlamıştım. Bana en rahat olduğum pozisyonu bulmamı söyledi. Bir tabure çekti oturdu. Sıfır müdahele, maksimum motive edici sözlerle yanımdaydı. O anlardan tek hatırladığım şey “Çiğdem birazdan kafası çıkacak korkma ve bebeğini aşağıdan tutup alabilirsin” sözleriydi. Bir yanımda eşim bir yanımda Aybalam, yaklaşık 20dk ıkınma süresi sonunda oğlum kollarımdaydı.

Doğum başlı başına mucizevi bir olay,bu mucizeyi gerçekleştirirken yanınızda size destek olacak, cesaretinizin kırılmaya başladığı yerde cesaretlendirecek kişiler olsun, gerisi kendiliğinden geliyor. Herşey için teşekkürler sevgili Aybala…

 

Çiğdem Dağdelen Altun
8 Şubat 2018, Bodrum

 

 

 

 

 

22,214 toplam görüntüleme, 2 (bugün)

Yorum gönder

Eposta adresiniz yayınlanmayacak.

Çözümü giriniz *