Cansu Kılınç Uygun – Doğum Hikayesi

Bizimkisi bir mucizenin, muhteşem bir doğumun hikayesi…

Eşim ve ben ailemizi çocukla taçlandırıp yuva haline getirmeye karar verdiğimizde tüm hamilelik ve doğum sürecinin bu kadar güzel geçeceğini hayal edememiştik. Kendimizi hep en kötüsüne hazırlamıştık..Kusmalı bulantılı sıkıntılı bir hamileliğe, bunalımlı depresyonlu bir lohusalığa.. Sadece doğumla ilgili hiç bir düşüncemiz olmamıştı çünkü ben düşünerek kendimi strese sokmak istememiştim. Çünkü stresin doğumda yardımcım olmayacağını biliyordum. Doğumla ilgili tek bir dileğim vardı sağlıklı bir şekilde yavruma kavuşmak ve normal doğal bir doğum yapabilmekti.
İlk muayenemizde Aybalam “sakın internetten bi şeylere bakıyım deme ben sana gerekli her şeyi söyleyeceğim, kendini strese sokma bilgi kirliliğinden de uzak dur, pozitif ol” demişti. Ben ki meraklı melahat ama doktoruma güveniyordum ve sözünü dinledim. Hamilelik ve doğum süreci boyunca anı yaşamaya karar verdim. Merak ettiğim her şeyi Aybalama sordum.

Çok şükür ki hamileliğim çok güzel ve sorunsuz geçti.. İçinde durmak bilmeyen bir ufaklıkla birlikte büyüyen karnım ve ağırlaşan vücudum dışında normal hayatıma devam ettim. Öyle ki doğuracağım güne kadar da yaz boyunca her gün denize girdim. Denize girdiğim son gün denizden eve giderken sancılarım iyice belirginleşmeye başlamıştı. Geceye doğru iyice arttı. Gece gündüz demeden rahatlıkla iletişim kurabilmenin verdiği güvenle Aybalama yazdım hemen “Gittikçe sıklaşması ve şiddetlenmesi gerekiyor, bekle daha değil”dedi. Heyecanla beklemeye devam ettik. Aybalam haklıydı o gece değildi.

Ertesi gün sancılarım şiddetlenmeye devam etti ve dakika tutmaya başladım artık.. 40dk’da bir, 30 dk’da bir, 15 dk’da bir derken o günü de bitirmiştim ama Aybalama yazmazsam olmazdı, ondan güç ve güven almalıydım. Yazdım, “bekleyelim yalancı sancı da olabilir ama sıklaşırsa ebeye NST çektir acilde” dedi. Gece 10dk’da bire düştü ama sabahına randevumuz vardı acile gitmedim ve uykusuz geçen gecenin ardından sabaha karşı 7 dk’da bire düştü. Suyum gelmemişti (zaten doğana kadar da gelmedi) ama 6.30’da eşimi uyandırdım ve doğum çantamla beraber Acıbadem’e gittik, NST çektird, NST sonucuyla Aybalama gittik.. Bizi kapıda karşıladı, NST’ye baktı ve uykusuz yorgun halimi de görünce “doğumu bugün başlatıyoruz, düşük dozda bir sancı vereceğiz, sancıların yeterli şiddette değil henüz ama kendiliğinden şiddetlenmesini beklersek 2 gün sürebilir ve o zamana kadar senin doğuracak enerjin kalmayabili; bugün doğurtacağım seni” dedi.

Normal doğum yapmayı çok istediğimi biliyordu ve istediğim gibi olması için elinden gelen her şeyi yaptı. Ben ve eşim heyecanla ebemizin yanına gittik. İçimiz içimize sığmıyordu; beklediğimiz o an artık çok yakındı.. Sancılardan fırsat buldukça heyecanımı eşimle paylaşıyordum. Beni bir an olsun yalnız bırakmayan eşimin desteği doğumumun daha rahat ve huzurlu geçmesini sağladı.
Yeri gelmişken eşime de tekrar teşekkür etmezsem olmaz. Hamileliği doğumum ve lohusalık dönemim boyunca her zaman her an her şeyde hep yanımda ve hep yardımcı oldu. İyi ki var, çok şükür ki her anımı paylaşan hep yanımda hep destek olan bir eşim var..

Sancılar iyice artmaya başladı, benim gibi ayağına kum değse canı acıyan ağrı eşiği sıfır biri için haddinden fazla şiddetliydi. Acıbadem Acıbadem olalı böyle çığlık duymamıştır sanırım 😊 Aybalamı yanımda istiyordum; zaten sona da iyice yaklaşmıştık ki Aybalam geldi.. Önce beni sakinleştirdi, sezeryan istersem ameliyathanenin yakın olduğunu ama benim normal doğurabileceğimi söyledi, ben kesinlikle normal doğurmak istediğimi söyledim ve öğrettiği gibi doğru nefes almamı hatırlattı bir kaç nefesten sonra acilen doğumhaneye indik.. Daha inerken asansördeyken gelmeye başlamıştı yavrum.. Doğumhaneye hızlı bir giriş yaptık ve bi kaç nefes bi kaç ıkınmadan sonra yarım saatte geldi koca kafalı tosuncuğum..

Hemen daha kordonu bile kesilmeden kucağıma verdiler. O anı tarif edemem.. Dünyanın en güzel en mucizevi anı.. Onun sıcaklığını kalp atışını göğsümde hissetmek mükemmeldi.Ağlayan bebeğimin göğsüme konur konmaz susmasınıysa hiiiç unutmayacağımm.. Dünyanın en güzel şeyi.. Ne ağrı ne acı… hepsi geçti.. ve hepsine de değdi.. Anestezi altında olmadığım için her anı doya doya yaşadım..Göbek kordununu babası kest; bizim için değerli bir anı oldu.. Sonra bebeğimi ilk muayenesi için aldılar ve bana epizyotomi dikişi attılar. Bebeğim bedenimden ayrıldığına göre artık anestezi isteyebilirdim çünkü artık çok yorgundum, dikişleri hissetmek istemiyordum. Dikişler atılmıştı ve ben gözümü odamda açtım.

Az sonra kapı açıldı ve çok da minik olmayan bebeğim kapıdan içeri girdi.. O, kıyafetleri içinde ayrı bir tatlıydı.. Acıkmıştı, ilk emzirme deneyimimi yaşadım.. Onun emmeye benim emzirmeye alışmam biraz zamanımızı aldı..

Doğum serüvenimiz keyifle sürüyordu, artık doğum sonrası başlamıştı. 4070 gr ağırlığında çok tatlı, çok şükür ki sağlıklı bir bebeğimiz oldu.. Nihayet kavuştuk yavrumuza; üstelik de hep dilediğim gibi anestezisiz doğal normal doğumla… Ertesi gün taburcu olduk, yürüyerek kucağımda oğlumla birlikte çıktık hastaneden.. 3 gün sonra kontrol için 4. gün de alışveriş için çıktık evden.. Normal doğurduğum için normal hayata dönmek de çabuk oldu.. İlk hafta dalgalanan hormonlarım ve epizyotomi acısı dışında lohusalıkta da sorun yaşamadık çok şükür.. Emzirmeyle ilgili sorunumuzu da ilk haftada çözdükten sonra artık minik kuzumuzun keyfini çıkarma zamanı gelmişti..

Şimdiden 48 günlük oldu bile oysa daha dün doğurmuştum sanki.. Aybalam olmasaydı her şey bu kadar güzel olmayabilirdi.. Gece gündüz demeden her soruma cevap veren beni hep rahatlatan o oldu.. Minnettarım, ne kadar teşekkür etsem az.. Normal doğurabilmem için verdiği destek ise hiiç unutulmaz..

İyi ki diyorum, iyi ki sizinle yaşadık bu doğum serüvenini, iyi ki sizinle gerçekleşti bu mucize, iyi ki normal doğum yaptım.. Her şey için çok teşekkür ederim. Bu güne bin şükür olsun… Sevgiyle kalın…

Cansu KILINÇ UYGUN
Sanat’ın Annesi 😍
19 Eylül 2017, Bodrum

 

Cansu Kılınç Uygun

12,689 toplam görüntüleme, 20 (bugün)

Yorum gönder

Eposta adresiniz yayınlanmayacak.

Çözümü giriniz *