Başak Sözer Elgin – Doğum hikayesi

Sevgili herkes,
Bu bir mutluluk paylaşımıdır! 23 Aralık 2016 Cuma akşamı, sevgili doktorum Aybala Hocacığım ve tatlı doğum ekibi sayesinde şahane bir normal doğum deneyimiyle oğlumuz Can’ı kucağımıza aldık.
Şimdi hikayenin arka planı ve yukarıda bahsettiğim kahramanlar ile ilgili de birkaç sözüm olacak : ) Hamile kaldığımı öğrendiğimden beri, belki de hayatta bir kere deneyimleme fırsatımın olabileceği bir doğum hikayesini en doğal yolla gerçekleştirmekti hayalim. O anı yaşamak, o tecrübeyi edinmek, belki de daha kadın hissetmek için.
Çok şükür sorunsuz sayılabilecek hamilelik periyodumun son trimesterinde, sevgili hocacığımın önderliğinde bir doğum eğitim programı olduğunu öğrendim ve eşimle birlikte seans kaçırmadan katıldık. Ardından ebelerle tanışmanın, kaynaşmanın, kendini yabancı hissetmemenin önemini anlatıp ebelerimizle bir oryantasyon süreci başlattı Aybala Hanımcığımız. Her gittiğim eğitimde yeni bir aydınlanma yaşıyor, kendimi normal doğuma daha da konsantre daha da motive hissediyordum. “İnsan başına gelmeyen şeyden korkarmış’’ denildi hep bize, gerçekten de öyleydi. Zira ilk doğumum olduğu için “Yapabilir miyim?”, “Nasıl bir şey?” sorularıyla doluydu benim kafam da. Ancak, doktorum ve ebelerimin bu süreçteki telkinleriyle korkumu, endişemi hiç üst plana çıkarmadım. Hem ne vardı ki korkacak, soyumuz yıllardır bu şekilde devam etmiyor muydu? Normal doğum aslında bir başarı mıydı? Hayır dedi doktorcuğum, zaten uygun şartlarda olması gereken bu; nitekim ben de hep öyle düşünüyordum.
Elbette çok kolay olduğunu kimse söylemiyor, tereyağından kıl çekmek de değil. Fakat yaşanan o haz, inanın dünyalara bedel. Şu an bunları yazarken bile ağlıyorum; bu kadar yoğun bir duygu yükünü hayatım boyunca hissetmemiştim.
Çok uzattım ama, hemen 23 Aralık gününden de kısaca bahsedeyim. Sabah 6 gibi uykumdan minik bir ıslaklıkla uyandım, tuvalete yetişene kadar oğlum geleceğinin ilk emaresini göstermişti bile. Sevinç ve heyecan içinde Hocacığım’ı aradım. Aslında sancılarımı sayacaktım ancak henüz yoktu. Suyum geldiği için enfeksiyon riski olabileceğinden Aybala Hanım hasteneye geçiş yapmamın daha uygun olduğunu söyledi; nitekim ben de evde bekleyerek rahat edebilecek bir tip değilim; bayıla bayıla hastaneye gittim : )
Ölçümlerim yapıldı, eşimle odamıza yerleştik. Sancılarım yavaş yavaş başlamıştı. Doğum ekibimizin öğrettiği nefes alışverişleri ve canım eşimin yine kendilerinden öğrenip yaptığı bel masajlarıyla çok rahatlıyor, saat başı sıcak duşumu alıyordum. Tatlı ebelerim de elimi tutmak üzere hazır kıta bekliyordu tabi, sağolsunlar! Öğleden sonra 3-4 gibi ise epidural hakkımı kullandım… Akşam 6 gibi ebem Nuriye Hanım kontrolümü yapıp Can’ın gelmek üzere olduğunu söyledi. Heyecan, korku, sevinç, mutluluk hepsini bir arada yaşıyordum. Ama en çok mutluluk. Sabırsızlanıyordum oğlumu kucağıma almaya. En son Nuriye Hanım’a “Yapacağım değil mi?” dedim. “Yaptın bile” dedi : )
Akşam 7 gibi doğumhaneye inmemizle Can’ı kucağımıza almamız arasında sadece 20 dakika vardı. Müthiş motivasyonu ile kahramanım Aybala Hocacığım ve süper doğum ekibim sayesinde muhteşem bir deneyim yaşadık eşimle. Can kucağımızdaydı, üstelik emziriyordum da!
Yeri gelmişken şunu da söyleyeyim, doğal doğum planı yazmayı düşünüyorsanız Aybala Hocacığım ve ekibi için hiç gerek yok. Siz yazmamış / söylememiş olsanız bile herşeyi zaten en doğalından, layığıyla yapıyorlar. Başta da belirttiğim gibi, bu bir başarı değil, mutluluk ve aşk paylaşımıdır; zira daha önce birine bu kadar aşık olmamıştım, eşim kızmasın : ))
Bir kadın olarak bu şahane deneyimi yaşamamı sağlayan herkeslere sonsuz teşekkürler. Şansınız varsa lütfen normal doğurun : ) Sevgiler!

Başak Sözer Elgin
29 Aralık 2016

20161230_214153 img-20161229-wa0000

34,024 toplam görüntüleme, 1 (bugün)

Yorum gönder

Eposta adresiniz yayınlanmayacak.

Çözümü giriniz *